سخن امام سجاد (ع) در مورد حضرت ابوالفضل (ع)
کرامات حضرت ابوالفضل (ع)
خصایص و فضائل حضرت ابوالفضل (ع)
در باب اسم و کنیه و القاب حضرت ابوالفضل (ع)
امام سجاد (ع) در مورد حضرت ابوالفضل (ع) فرمودند :
خداوند عموی ما عباس را بیامرزد (رحمت کند) که برای او نزد خدا مقامی است که همه شهیدان در روز قیامت بر آن غبطه می خورند.
در باب کرامات حضرت ابوالفضل (ع) :
در کتاب کلمه طیبه نقل شده از عالم عادل سید حسین شوشتری که وقتی برای زیارت با حاج سید علی شوشتری صاحب کرامات باهره و خاتم المجتهدین شیخ مرتضی انصاری بکربلا مشرف شدیم ، من رفتم منزل میزبان سابق خود دیدم هیچ ندارد و من هم هیچ نداشتم پس مشرف شدیم به حرم حضرت ابوالفضل(ع) و پس از فراغ از نماز و زیارت بنزد ضریح آمدم و حال خود عرض کردم و هنوز کلامم تمام نشده بود که از ضریح چیزی حرکت کرد و به نزد من آمد وآن یکعدد شامی بود که بقیمت در آنوقت دو قرآن و دهشاهی بود فآنرا برداشتم و شکر حق تعالی را بجا آوردم.
در بیان خصایص و فضائل حضرت ابوالفضل(ع) :
در کتاب مستدرک الوسائل روایت شده از کشکول شهید اول علیه الرحمه که ابوالفضل(ع) را در زمان طفولیت ، امیرالمومنین(ع) به یک زانو گذارده و عالی جناب زینب(س) را بر زانوی دیگر و ابوالفضل(ع) تازه به سخن آمده بود.
حضرت به او فرمود: بگو یک . گفت: یک ، پس فرمود: بگو دو . عرض کرد: به زبانی که یک گفته ام دو نمی گویم.حضرت او را بوسید.
زینب(س)عرض کرد:ای پدر آیا ما را دوست داری ؟ فرمود : بلی ای فرزند . عرض کرد: محبت خالص برای خداست و لامحاله و نسبت بما شفقت است.
پس حضرت او را بوسید و بالاتر مدح و بیانی که سزاوار آن حضرت است آن کلامی است که در کتاب عمده الطالب از ابی نصر بخاری از مفضل بن عمر که بقول ارشاد از خاصّه و ثقات سّر امام بوده از حضرت صادق (ع) که فرمود: عموی ما عباس بن علی (ع) بصیرتی نافذ و بینشی عظیم و ایمانی شدید داشت ، در محضر امام حسین (ع) جهاد نمود و ( در راه حضرتش ) جانبازی و ایثاری تمام نمود و به شهادت رسید.
در باب اسم و کنیه و القاب حضرت ابوالفضل(ع) :
۱- عباس: مخفی نیست که نام نامی آنجناب را حضرت امیر المومنین (ع) عباس (ع) گذارده و عباس صیغه مبالغه است از ماده عبس و آن به معنی در هم شدن بشره و قبض وجه است و به مضمون الاسماء تنزل من الاسماء چون آنجناب بمفاد اشّداء علی الکفّار بر دشمنان حق عبوس و در جنگ غیور و مهیب بوده مسّمی به این اسم شده ، یا انکه از صولت و شجاعت و غیرت او در قبال دشمن و قتال قوم کراهت و عبوست از خوف و بیم در وجوه کریهه و خبیثه آن قوم کافر لئیم ظاهر می شد و در منتخب طریحی (ره) و غیره نقل شده که آن جناب بود : هماناعباس بن علی(ع) چون کوهی استوار بزرگ بود وقلبش چون صخره ای بزرگ واستوارومقاوم بود، چراکه او سواری شجاع و پهلوانی دلیر و جنگجو بود و در پرتاب نیزه و شمشیر زدن در میدان جنگ با کفار با جرات و جسور بود.
۲- قمر بنی هاشم:ابوالفرج در مقاتل طالبین گوید: همانا عباس (ع) مردی بلند قد و زیبا بود بگونه ای که هرگاه سوار بر اسب می شد پاهایش بر زمین کشیده می شد و چنان زیبا بود که او را قمر بنی هاشم (یعنی ماه بنی هاشم) می گفتند و علم امام حسین (ع) در دست او بود . به واسطه خوش صورتی و مقبولی و ممتاز بودن آن جناب در فرزندان هاشم او را ماه بنی هاشم گفتند.
۳- سقّا و ابوالقربه : لفظ سقّا صیغه مبالغه است و افاده مبالغه و تکثیر میکند و از انتشار این لقب و کنیه مکشوف می شود که آنحضرت مراقبت بسیار داشته برای آب دادن به تشنگان و دائماً قربه و مشک آبی بهراه داشته است.
۴- طیّار : به معنی پرواز کننده در فضاء عالم مقدس و درجات و مقامات عالیه بهشت ، امام سجاد (ع)فرمود : رحمت خدای عباس (ع) را که اختیار کرد حیات آن حضرت را بر حیات خود و متحمل بلا شد و خود را فدای برادر خود نمود تا آنکه دو دست او را قطع کردند . پس خداوند عزوجل عوض آن ، دو بال به او کرامت فرمود که طیران می نماید به آن دو بال با ملائکه در بهشت چنانچه به جعفر بن ابیطالب (ع) دو بال عطا فرمود.
۵- باب الحوائج :این لقب از برای آن بزرگوار بی اساس نیست . چرا که آن حضرت از ارواح مطهره زکیه و ذوات مقدسه و مقربین درگاه حق جل شانه می باشد و مسلّماً برای حوائج مسلمانان بابی است از رحمت واسعه الهی برای نجات از مهالک دنیا و آخرت و برای قضاء حوائج و انجاح مطالب ایشان .